Her zaman buluştukları mekana bu kez kafa karışıklığı ile gitmişti genç kız.
İçini titreten şey dışarda bardaktan boşalırcasına yağan yağmur ve soğuk muydu? Bilinmez.
Çok geçmeden sevdiği adam da geldi. Biraz trafiğe, biraz bitmek bilmeyen işlere, biraz yöneticisine ve biraz da yağmura saydırdıktan sonra “Eee sen nasılsın?” diye sorabildi.
Genç kız “iyiyim. Yani sanırım.” dedi usulca.
Mekanın adı “LOVE” olunca haliyle her yemeğin adına “aşk” ekleniyordu burada. “AŞK çorbamızdan söyleyelim mi yine?” dedi genç adam.
Onlar için bu bir ritüeldi artık. Buraya gelirler, AŞK çorbası sipariş ederler, genç kız yavaş yavaş çorbasından içer ve sohbet ederlerdi. Çorba kasesinin dibinde kalan o son bir kaşık çorbayı rahatlıkla alabilmesi için genç adam her seferinde kaseyi hafifçe yukarı kaldırırdı. Bir sevgi gösterisiydi bu onlar için…
Uzun zamandır çözemedikleri problemleri tekrar masaya yatırmanın bir anlamı yoktu bu gece. Genç kız da öyle yaptı.
Usul usul çorbasını içerken sevdiği adamın söylediklerini dikkatlice dinliyor gibi göründü. Çorbası bittiğinde sevdiği adam kaseyi tutmak için elini uzattı, genç kız O’nun elini tuttu ve
“Varsın bir kaşık çorbam da kasemde kalsın” dedi ve gitti….